Het huis zonder eindeDit horrorverhaal kan je je nachtrust kosten 'Wat kijk je bang,' zegt het meisje. 'Je ziet eruit alsof je een geest ziet.' Voor de derde keer vraag ik het en nu zonder te stotteren. 'Wie ben jij?' Ik kijk in haar donkere, lege oogkassen. Ze houdt haar hoofd schuin en schenkt me een lieve glimlach. 'Je weet wie ik ben,' zegt het meisje. Haar stem is slepend, alsof de woorden aan elkaar plakken. 'Je hebt me drie keer opgeroepen.' Iedereen in Westerdam